Zakupy w ramach indywidualnych programów rehabilitacji

Witam, jeśli jesteś pracodawcą prowadzącym zakład pracy chronionej może zdarzyć się tak, że właściwy organ odmówił Ci wydania zaświadczenia o pomocy de minimis  dotyczącym wydatkowania środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (zfron)  w ramach indywidualnych programów rehabilitacji (IPR).

Często bowiem organy kwestionują zasadność dokonania wydatku z zfron uznając, że nie zostały one dokonane na dostosowanie miejsca pracy i stanowiska pracy dla potrzeb wynikających z niepełnosprawności pracownika.

Cele,  na jakie mogą być przeznaczone środki zfron zostały określone w § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych.  Indywidualne programy rehabilitacji (§ 2 ust. 1 pkt 12  rozporządzenia) mają na celu zmniejszenia ograniczeń zawodowych pracowników niepełnosprawnych, dlatego w ich ramach możesz finansować  koszty dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Katalog celów zawartych w  § 2 ust. 1 pkt 12  rozporządzenia ma charakter katalogu otwartego, i dlatego ze środków zfron możesz  sfinansować również i takie wydatki, które nie zostały sklasyfikowane w rozporządzeniu a które są konieczne w związku z realizacją konkretnego programu rehabilitacji.

Rozporządzenie nie precyzuje na czym może polegać dostosowanie stanowiska pracy, nie określa rodzajów maszyn i urządzeń, które możesz zakupić w ramach realizacji indywidualnego programu rehabilitacji, jak również brak w nim dokładnego wyliczenia przykładowych urządzeń, których ze środków zfron zakupić nie można.

Takim podstawowym kryterium, które musi być  brane pod uwagę przy ustalaniu indywidualnego programu rehabilitacji i planowaniu zakupu określonych maszyn i urządzeń, jest cel jakiemu mają one służyć – zmniejszaniu ograniczeń zawodowych wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności.

Dla przykładu wydatkami mającymi na celu dostosowanie stanowiska do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, są:

• zakup przyczepki towarowej  i haka holowniczego dla pracownika ze schorzeniami kręgosłupa i dyskopatią – z uwagi na konieczność  wyposażenia go w sprzęt ułatwiający przemieszczanie się pomiędzy obiektami oraz dostarczanie towarów (wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2012 r. Sygn. akt. II GSK 1519/10),
• zakup samochodu ciężarowego dla pracownika ochrony  ze chorzeniami kręgosłupa – z uwagi na konieczność dojazdu do miejsc o często utrudnionym dostępie,
•  zakup samochodu do podróży w celach handlowych  w celu odbywanie podróży służbowych samochodem wygodnym dla osoby ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa oraz dyskopatią wielopoziomową, w celu złagodzenia dolegliwości bólowych,
• zakup łóżka wodnego do hydromasażu dla technika fizjoterapii ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa (który będzie obsługiwał to urządzenie) – w celu zmniejszenia zaangażowania fizycznego pracownika dzięki sterowaniu komputerowemu urządzenia.

I jak wskazał WSA w Gdańsku w jednym ze swoich wyroków „Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych  dla realizacji rehabilitacji zawodowej niezbędny jest m.in. dobór odpowiedniego miejsca pracy i jego wyposażenie. Nie chodzi tu tylko o sprzęt specjalistyczny, ale o zakup wyposażenia, które ma stworzyć miejsce pracy dla niepełnosprawnego. Przykładowo, jeżeli osoba niewidoma musi siedzieć przy stanowisku pracy, to zakup krzesła jest wydatkiem służącym rehabilitacji zawodowej (możliwość pracy) i bez znaczenia jest, że krzesło może wykorzystywać osoba widząca.” (wyrok WSA z dnia 22 września 2010 r. I SA/Gd 633/10)